Przygotuj ciemność
Rozlokuj się w pomieszczeniu bez światła, oświetlaj się za pomocą czerwonej folii do światła ciemniowego dołączonej do pudełka.
Brak soczewki, brak ustawień. A jednak obraz powstaje, ostry od pierwszego planu po horyzont. Oto, jak i dlaczego ta zasada nadal działa.
Światło wpada do pudełka przez maleńki otworek. Rzuca wtedy obraz tego, co znajduje się przed pudełkiem, na dno, ale odwrócony. Papier światłoczuły umieszczony w środku odbiera ten obraz i go rejestruje. W ten sposób powstaje fotografia, bez obiektywu.
To zasada camera obscura, znana na długo przed wynalezieniem fotografii.
Wszystkie 8 etapów
Rozlokuj się w pomieszczeniu bez światła, oświetlaj się za pomocą czerwonej folii do światła ciemniowego dołączonej do pudełka.
Umieść arkusz papieru światłoczułego na dnie pudełka i zamknij je.
Ustaw swój Sténoflex stabilnie przodem do motywu i wyceluj.
Wpuść światło na czas podany w tabeli czasów naświetlania: 20 s w słońcu, 30 s przy przymglonym słońcu, 40 s pod chmurami.
Twoje zdjęcie jest zrobione, ale na papierze jest jeszcze niewidoczne.
Po powrocie do swojego laboratorium zanurz arkusz w wywoływaczu i patrz, jak pojawia się obraz.
Opłucz wywołane zdjęcie czystą wodą, a następnie zanurz je w kąpieli z utrwalaczem na czas podany w instrukcji obsługi.
Masz negatyw papierowy. Aby odzyskać obraz pozytywowy, wystarczy go zeskanować, sfotografować lub wykonać odbitkę.
Cyjanotypia natomiast nie potrzebuje nawet pudełka. Dwa roztwory, papier pokryty roztworem, położone na nim przedmioty, a resztę zrobi słońce. Płucz czystą wodą. Błękit się pogłębia i pojawia się obraz. Cały proces, od roztworu po płukanie, jest szczegółowo opisany w naszym przewodniku po cyjanotypii.
Nie. Wystarczy zwykłe pomieszczenie osłonięte przed światłem, na przykład łazienka z zamkniętymi okiennicami. Dołączona czerwona folia do światła ciemniowego pozwala uzyskać odpowiednie oświetlenie, dzięki któremu zobaczysz, co robisz, bez uszkodzenia papieru światłoczułego.
Otrzymujesz negatyw papierowy. Masz wtedy trzy możliwości: zeskanować go, a potem cyfrowo odwrócić obraz, sfotografować go smartfonem lub aparatem, aby uzyskać wersję cyfrową, albo wykonać bezpośrednio pozytyw na papierze za pomocą odbitki stykowej. Instrukcja obsługi prosto wyjaśnia, jak postąpić w każdym z tych przypadków.
Przygotuj roztwory, zanim znajdziesz się w ciemności swojego laboratorium. Uważaj, aby nie pomylić wywoływacza z utrwalaczem. Od razu ci powiem, że to pierwsza pułapka początkującego.
Cyjanotypia potrzebuje światła UV, a nie ciepła. Przy przymglonym niebie wystarczy wydłużyć czas naświetlania. Po prostu zostaw swoją odbitkę cyjanotypową na dworze na dłużej, zanim ją opłuczesz. Przed naświetlaniem zawsze przechowuj papier pokryty roztworem światłoczułym z dala od światła. Instrukcja obsługi podaje proste wskazówki zależnie od warunków oświetleniowych.
Jedno pudełko, 10 arkuszy i wszystko, co potrzebne, by je wywołać. Twoje pierwsze zdjęcie dzieli od ciebie jeden czas naświetlania.